♥PROLOG♥
Wszystko zaczęło się tamtego ponurego,
chłodnego popołudnia… Do dziś nie mogę w to uwierzyć. Od tamtego dnia moi
rodzice i ja zostaliśmy sami. Straciliśmy nasz sens życia, nasze szczęście,
najważniejszą dla nas osobę. Ja szczególnie nad tym ubolewam i to, chyba, mi
najtrudniej pogodzić się z faktem, że Bóg zabrał do siebie pewną część mnie. Nie
ma już mojej bratniej duszy, osoby, dzięki której chciałam żyć… Od ósmego
listopada nie żyje moja siostra, mój wzór. Ciągle zadaję sobie pytanie, czemu
to właśnie mnie się przytrafiło… Wieczorami płaczę w poduszkę i wspominam
wszystkie nasze wspólne chwile. Było ich tak dużo… Śmierć najważniejszej osoby
w życiu mojej rodziny spowodowała wielki ból. Moi rodzice nie potrafili
wytrzymać dłużej w naszym starym domu, za dużo wspomnień. Postanowili, że
zamieszkamy nad morzem, w domu po mojej babci. Nie zbyt podoba mi się ten
pomysł, przecież tu, w Warszawie, mam przyjaciół, szkołę, całe swoje życie! Ale
niestety, muszę pogodzić się z decyzją moich rodziców. Może w Darłowie nie
będzie tak źle? Może zawrę nowe przyjaźnie? Może spotkam tego wymarzonego
księcia z bajki? A może nikt mnie nie polubi i każdą chwilę będę spędzała w
samotności? Niestety, wszystko ma swój początek i swój koniec. Moje życie z
siostrą, w wielkiej metropolii, dobiegło końca. Razem z rodzicami rozpoczynam
nową historię, w nowym otoczeniu. Jeszcze nie wiem, czy odnajdę się w nowym
miejscu, ale jednego jestem pewna. NIGDY nie zapomnę mojej siostry…
I jest prolog :) Mam
nadzieję, że Wam się podoba i, że w jakimś stopniu zachęciłam Was do dalszego czytania bloga.
Zachęcam do pozostawienia komentarzy. Są one bardzo motywujące :3 I od razu
mówię, że dopiero zaczynam moją
przygodę z pisaniem. Jestem otwarta na wszelką krytykę :)
Do
następnego wpisu :*
